traveller-1149973_1920

Wat als alles waar je (nog) aan vasthield wegvalt?

Het is een tijd waarin we veel op onszelf aangewezen zijn. We kunnen de deur niet zoveel meer uit, behalve om te wandelen of buitensporten te doen. Gezellige dingen zoals vrienden en familie bezoeken, afleiding zoeken d.m.v. shoppen, lekker uit eten etc. is al lange tijd niet meer mogelijk. Zelfs contact met collega’s of überhaupt het werk en daarmee een vast inkomen valt bij velen weg.

Zo worden we op onszelf teruggeworpen. En dat is voor zoveel mensen heel lastig. Veelal triggert dit onze (vaak eeuwenoude) overlevingsmechanismen, overtuigingen en conditioneringen.

En nu, bij zovelen zie ik dan ook de verveling en vooral onrust ontstaan. Ook de onzekerheid over de toekomst geeft veel klachten. Bij alle lagen van de bevolking merk ik dit, bewust of onbewust, het is een collectieve energie die overal aanwezig is. Als je goed voelt, kun je niet zeggen dat het JOU niet aanraakt.

Houvast valt weg

Wat gebeurt er nu eigenlijk nu je vaker op jezelf wordt aangewezen? Wat nu als je je kunt overgeven aan deze situatie? Eerst zul je onrust voelen, dat waar je al lange tijd in zit, het harde werken, nog ergens bij willen horen, je aanpassen, je best doen, etc., het valt allemaal weg. Je houvast valt weg. Dat waar je altijd je energie aan hebt gegeven, houdt op te bestaan.

Wat nu? Wat doe je met al die tijd en ruimte? Velen van ons weten er geen raad mee en blijven in de weerstand en onrust, gaan strijden of hard aan zichzelf werken of nieuwe dingen (afleidingen) zoeken. Op zich niets mis mee, want een mens wil nu eenmaal bezig zijn en dingen bereiken.

Wat blijft er nog over?

Wat als je al die mechanismen, overtuigingen en conditioneringen ziet en hier even niet meer in mee hoeft? Als je even in het moment voelt wat er werkelijk wil vanuit jou? Wat nu als er even geen verandering hoeft te komen, er geen volgende stap gemaakt hoeft te worden? Als je je vrienden niet meer zo vaak spreekt en je niet meer kunt delen wat je allemaal bezighoudt en welke ervaringen je hebt gehad? Wat nu als je ineens niet meer zo hard hoeft te werken? Of als je met je partner en kinderen de hele dag ineens thuis zit en het juist heel onrustig is en je hierin je weg weer mag vinden? Wat nu als je je partner ineens lange tijd niet kunt zien omdat deze in een ander land zit?

Wat als al deze bezigheden bij je wegvallen? Wie ben je dan nog?

Voel eens goed, kijk eens eerlijk naar jezelf. Als alle uiterlijke beweging, alles waarbij je naar buiten uitreikte, ineens niet meer hoeft….Wat blijft er dan over?

Voor velen een enorme uitdaging! Steeds meer valt er weg van wie je dacht dat je was. Een goede werknemer, een goede partner, een goede vriend(in), een goede luisteraar, een goede healer, een goede ondernemer, een wereldverbeteraar. Kortom je was lekker bezig en had je leventje goed op orde.

En nu, is het ineens heel anders! Wereldcrisis en we hebben er allemaal een eigen mening over hoe we het (vooral) beter zouden kunnen doen. En wat nu als je het even niet beter hoeft te weten? Wie ben je dan nog?

Wie ervaart dit allemaal?

Heel belangrijk is in het hier en nu te blijven. Te gaan zien dat je geen enkele invloed ‘moet’ uitoefenen en dat het geen enkel nut heeft om in verhalen over het verleden of wat er moet gebeuren in de toekomst te blijven. Voel maar eens, dat geeft enkel stress in je lichaam. Je mag natuurlijk wel stappen zetten, boos zijn en je mening geven, maar het resultaat mag je loslaten.

Dus, wat nu als je je tot het resultaat even helemaal niet toe hoeft te verhouden? Gewoon jezelf de ruimte geeft om in het hier en nu te zijn. Voelt dat niet heel ontspannen en geeft het je ruimte? Verzacht dat jou niet?

Juist in deze ontspannenheid en ruimte kun je gaan ontdekken wie je werkelijk bent. Kun je gaan ervaren wie het is die dit allemaal ervaart. Kun je gaan ontdekken wie alles ervaart als een komen en gaan van emoties, gedachten, belevingen, meningen, pijn en fijn etc…

Juist in deze tijd, nu de meesten van ons wat meer ruimte en rust ervaren met zichzelf, heb je tijd om jeZelf te ontdekken.

In alle hectiek van de dag is dit een stuk moeilijker. Is je aandacht constant ergens anders en kun je wel in het hier en nu dit alles doen, maar het onderzoeken naar wie je werkelijk bent, kan hierin niet plaatsvinden. Ontwaken (uit de droom!) zal hierdoor lastig zijn.

Wie ben jij? Wie is het die dit allemaal ervaart? Als je dit vaker gaat onderzoeken, dan kom je erachter, dat elke emotie, elke bewustwording, elke mooie eenheidservaring, elke gedachte, elke mooie ontmoeting weer weg is, nadat deze is geweest. Het is alweer het verleden. Het is enkel het ego ikje die dit vasthoudt als iets bijzonders en er telkens weer naar terug grijpt.

Wie ben jij zonder al die houvast?

Alles komt en gaat, wees eens echt eerlijk naar jezelf

Zo is het met alles in het leven. Alles komt en gaat. Dat betekent niet dat je emoties en gevoelens die ontmoetingen met anderen veroorzaken uit de weg moet gaan. Enkel alles wil geleefd worden in het moment. En, soms zijn er signalen, als je heel goed naar je lichaam en je gevoel luistert, die zeggen dat je beter kunt stoppen met waar je mee bezig was. Vaak gaan we deze emoties of signalen uit de weg vanwege sterke overtuigingen en/of onze bestdoener. Als we dit gaan zien dan kunnen we de best doener en/of degene met enorme sterke overtuigingen ontmoeten om uiteindelijk niet meer te volgen. Dan ontkrampt je lichaam direct, voel maar!

Als je om je heen kijkt en eerlijk bent naar jezelf, zijn dan niet alle signalen daar dat deze beweging vanuit jezelf gewoon niet meer de juiste is? Hoe meer je hieraan overgeeft, hoe meer het leven je kan bieden wat wel klopt op dit moment. Elke keer een stap, meer kun je niet doen.

Het leven heeft je echt wat te bieden!

Stel je open voor wat het leven jou te bieden heeft!Het heeft je echt wat te bieden! Enkel, misschien niet wat jij in gedachte had…of nog niet, of…

Je zult merken dat je juist vanuit deze rust staat, de natuurlijke staat, vanzelf gaat handelen. Er gaat vanzelf iets aanstaan in je. Je haalt alleen het resultaat eraf, de kramp die in het lichaam voelbaar is, de volhardendheid van het ego ikje. Dus, of het ook daadwerkelijk zo zal gebeuren zoals jij hebt bedacht, dat laat zich wel zien. En, zo ontvouwt het leven zich elke dag aan jou. Je zet een stap en ontdekt vanzelf wat daar de uitkomst van is. En in het zetten van die stappen, kom je weer nieuwe ontdekkingen van het ego ikje tegen die je kunt volgen of niet.

Geniet ervan!

Hoe vervelend het ook is voor de economie en ons als mensheid. Geniet ook van deze tijd! Ontdek wat de ruimte (of de nieuwe situatie) met je doet. Zie en voel de onrust en onzekerheid als iets van de hele mensheid, in plaats van het alleen van jou te maken. Zodra jij het als van jezelf maakt, zal er spanning zijn en ben je weer mijlenver vandaan van wie je werkelijk bent. Anders is het er gewoon (maar voor de terugtrekkers en arroganten onder ons, doe niet net alsof het niet bestaat, want dan ga je erboven staan). JIJ mag alles ervaren.

Je kunt doen wat je kunt. De strijders willen nog iets bereiken, maar ook dit is nog het ego ikje. Je kunt zeker stappen zetten, je mening geven, opstandigheid ervaren, boos worden om alle maatregelen, maar laat de uitkomst en het willen bereiken van wat jij vindt en jij het beste vindt los. In elke situatie, op werkgebied, in relaties, de huidige kwestie m.b.t. Corona, we weten het altijd beter, we willen altijd nog iets bereiken, we willen altijd nog ergens naartoe. Een mooiere maatschappij, een betere relatie, meer geld, meer tijd, meer zeggenschap etc.

Maar, kijk eens eerlijk naar jezelf…..wie is het die dit wil? En, wat weten we nu eigenlijk echt zeker? Wil JIJ echt iets bereiken en weet JIJ het zeker of denkt je ego ikje dat?

Dus, als je nu even niets moet en alles wegvalt?

Dan blijf JIJ nog steeds bestaan…tot in de eeuwigheid!

Ik geloof dat als we dit met z’n allen kunnen bereiken, die nieuwe aarde pas zal ontstaan. We mogen Ontwaken uit de droom.

Wil je hiernaar kijken, ontdekken waar je nog vasthoud en weg gaat bij jeZelf? Neem dan contact met me op.